Een dag of vijf geleden verlieten we Airlie Beach en de Whitsundays, om koers te zetten richting het tropische noorden van Queensland. Even boven Townsville parkeerden we de camper op een caravan park pal aan de kust, in Rollingstone Beach. En ‘pal’  is in dit geval niet overdreven, want het strand lag op slechts 10 meter afstand van ons mobiele huis. Het uitzicht valt te raden, een uitgestrekte blauwe oceaan… Maar hoe aanlokkelijk dit water er ook uitziet, erin afkoelen wordt in deze tijd van het jaar sterk afgeraden, in verband met de voor mensen dodelijke kubuskwallen die in de Australische wateren rondzwemmen. Gelukkig bood de camping een goed alternatief: een minstens zo blauw en in dit geval ook ruim zwembad.

Nadat de golven ons twee nachten in slaap hadden geruisd vervolgden we onze reis, langs de zogenaamde Great Green Way. Een naam waarover we ons al snel niet meer verbaasden, want hoe noordelijker we kwamen, hoe groener het landschap werd. Bergen vol dicht regenwoud, groene akkers met suikerriet en helder groen grasland. Een enorm contrast met de droge gebieden in het westen en noorden van het land.

Aangezien de te rijden afstand die dag maar 160 kilometer bedroeg (inmiddels een peuleschil voor ons) hadden we veel tijd om wat leuke stops in te lassen. In Ingham dronken we een lekkere espresso, wetend dat hier veel Italiaanse immigranten wonen en dat dat gegeven de kwaliteit van de koffie meestal ten goede komt. In Cardwell lunchten we op een mooi plekje aan zee, met uitzicht op Hinchinbrook Island. En in Tully wierpen we een blik op een bijna 8 meter hoge kaplaars, die aangeeft wat dit ‘ natste’  plekje van Australie ooit in een jaar aan regenval voor haar kiezen kreeg. Het gemiddelde niveau ligt overigens ook op een slordige 4 meter per jaar. Geen wonder dat het er zo groen is.

We eindigden in Mission Beach, een verzameling kleine dorpjes aan een 14 kilometer lang goudgeel strand. Hoewel elk strand natuurlijk leeft van het toerisme, is de sfeer in Mission Beach heerlijk ontspannen gebleven. Alleen laagbouw, maar een handjevol winkels, eet- en drinkgelegenheden en vooral… weinig mensen. Dat heeft zeker ook te maken met het feit dat het geen hoogseizoen is, maar we vermoeden dat het hier ook dan nog steeds geen gekkenhuis zal zijn. Op onze camping worden we omringd door hoge palmbomen en andere tropische planten en het klinkt geregeld alsof we in een grote volière zitten.

Tijdens ons verblijf van drie dagen in Mission Beach hebben we vooral gelezen, over het strand gewandeld, ijsjes gegeten, gevliegerd en gezwommen. Dat laatste in het zwembad en vandaag ook in zee, uiteraard wel in het zogenaamde ’stinger net’, een door een kwallenproof net afgebakend stuk zee.

Ondanks ons drukke schema heeft Keimpe hier ook nog een speciale missie ondernomen: Een zonsopgang fotosessie. Om kwart over vijf klauterde hij gisteren van het bedtrapje (ik hield me zeer slapende) en verliet hij de camper, gewapend met camera, lenzen, statief en afstandbediening, om in het bijzondere ochtendlicht een paar mooie strandopnamen te kunnen maken. Het resultaat valt te bewonderen op de foto-pagina.

Morgen verlaten we Mission Beach en rijden we verder naar boven, naar Port Douglas, nog boven Cairns, om daarna het Daintree National Park te bezoeken.