Gisteren hebben wij afscheid genomen van onze mountain bikes. Ontelbare keren heeft Keimpe ze tijdens de reis in en uit de camper gesjouwd en hebben we er vaak veel gemak van gehad. Nog in Nederland hadden we oorspronkelijk bedacht dat we de fietsen aan het einde van de reis zouden doneren aan een goed doel in Cairns, onze camper-eindbestemming. Maar eerlijk is eerlijk, we begonnen ons tijdens de reis toch wel een beetje te hechten aan de tweewielers. Even hebben we dan ook overwogen om ze alsnog naar Nederland te verschepen, maar gelukkig waren de kosten zo uit verhouding ten opzichte van waarde van de ‘ bikes’ dat we dat plan al snel weer lieten varen.

We gingen alsnog op zoek naar een goed doel. Omdat het om fietsen ging leek de jeugdzorg ons een goed vertrekpunt.
We googleden naar ‘ youth care’ en stuitten na wat surfen op de Street Level Youth Care organisatie (www.streetlevelyouthcare.org.au) van Harald Falge. Een organisatie die zich al 16 jaar het lot aantrekt van de straatkinderen van Cairns. 365 dagen per jaar delen vrijwilligers maaltijden uit aan de kinderen en proberen met hen in contact te komen en te blijven, om ze waar mogelijk te behoeden voor crimineel gedrag, verslavingen en prostitutie. In haar geschiedenis heeft Harald’s organisatie zich over meer dan 6000 kinderen ontfermd en velen van hen hebben het straatleven uiteindelijk achter zich kunnen laten.

We stuurden Harald een e-mail met daarin ons aanbod om te fietsen aan de SLYC te doneren. Daar reageerde hij snel en enthousiast op, waarna we de volgende dag richting de stad reden om hem te ontmoeten en de fietsen te overhandigen. Harald bleek een warm en inspirerend mens, met een oprechte gedrevenheid om de kinderen te helpen. Hij vertelde ons over het werk van zijn organisatie en ook over zijn nieuwe initiatief, het Harald’ s House. Dit nog te bouwen huis wordt een permanenter opvangtehuis voor een aantal kinderen, waarvoor hij momenteel druk in de weer is om geld in te zamelen (zie ook www.haraldshouse.com).

En de fietsen? Die kwamen volgens Harald heel goed van pas, onder andere voor diverse ritjes door de vrijwilligers, maar voor een van de fietsen had hij meteen al een concrete bestemming. Een van de voormalige straatkinderen had onlangs een baan gevonden, die wat ver was om te lopen en zou nu op de fiets kunnen gaan. Mooi toch!