“Unforgettable, that’s what you are…” horen we Nat King Cole zingen uit de speakers van de taxi en onze van oorsprong Engelse chauffeur zingt met donkerbruine stem, bijna deftig, met hem mee. Onvergetelijk zijn zeer veel plaatsen en momenten die de afgelopen maanden passeerden. Gelukkig is de koek nog niet helemaal op (zoals mijn vader het een paar dagen geleden door de telefoon nog treffend uitdrukte) en bezoeken we Cairns en Sydney nog voordat we definitief aan de terugreis naar Nederland beginnen.

In Cairns hebben we ons eerst op een comfortabele en rustige camping geinstalleerd. Er moeten de komende dagen een paar zaken geregeld worden, zoals het afstand doen van de fietsen (dat is gelukt, zoals we hier op het weblog al eerder schreven) het inpakken van onze spullen en het schoonmaken van de camper. Ondertussen regende het ook nog eens zeer regelmatig en dat maakte het erop uitgaan, om nog wat van de stad te zien, er niet eenvoudiger op. We besloten al snel na aankomst in Cairns om in ieder geval de camper een paar dagen eerder in te leveren dan oorspronkelijk gepland. In plaats daarvan hebben we voor de laatste twee nachtjes een hotel/appartement gehuurd. Op deze manier konden we nog even bijkomen van alle inpak- en schoonmaakstress (het uitzoeken van spullen die zo’n drie maanden lang onbezorgd in allerlei kastjes en laadjes in de camper zo hun plek hadden nam veel meer tijd in beslag dan we van te voren dachten – “het lijkt wel alsof we gaan verhuizen” verzuchtte Nanda tijdens deze opruimklus en ik was het roerend met haar eens).

Nadat we 11kg aan boeken en landkaarten via het postkantoor alvast op transport naar Nederland hebben gezet en onze camper door een zeer gehaaste (ex)Duitser bij Kea in ontvangst was genomen namen we onze intrek in het appartement. Na een douche en een kort verblijf in de stad besloten we ’s avonds een pizza te laten bezorgen en lekker op de bank (heerlijk een bank, wat een luxe!) een filmpje te kijken. Ook zondag hebben we nog wat rondgekeken in het centrum van de stad maar het regende juist ook die dag erg veel en ’s middags hadden we ons daarom weer teruggetrokken in ons huisje.

Ik had het net al even over onze bagage, maar het vooruit sturen van boeken en het weggooien en achterlaten van allerlei onbelangrijkere spullen kon niet voorkomen dat we voor onze vliegreis tussen Cairns en Sydney met overgewicht in onze bagage werden geconfronteerd. Bij vliegmaatschappij Virgin kosten deze extra kilo’s niet veel maar ik begrijp nu wel ineens waarom mijn biceps zo ontzettend gegroeid is.. De dames achter de balie zouden eens moeten weten hoeveel kilo er nog in onze ‘handtasjes’ (Nanda’s rugzak met CD’s, boeken en toebehoren en mijn camerarugzak incl. laptop) verborgen zat!

En toen waren we ineens in Sydney… wereldstad en wat voor ééntje… Intrigerend om mee te maken. Druk als elke andere stad kan zijn maar niet beklemmend. Natuurlijk wonen hier zeer veel mensen en soms heel dicht op elkaar maar het voelt niet heel erg druk. Misschien komt dit ook wel omdat de mensen zelf niet erg druk doen? En dan al dat water… de stad ligt er niet alleen aan, het stroomt er ook op allerlei plaatsen doorheen. Dit alles geeft ook nog eens een heel ruimtelijk gevoel. Ik heb eigenlijk nog niets gezien maar op voorhand (en op basis van mijn gevoel) zeg ik: ik mag deze stad wel!

Als we aan het einde van de middag van de luchthaven naar ons hotel rijden valt me op hoe prachtig de stad gekleurd wordt. De wolken die in Cairns het luchtbeeld nog bepaalden zijn hier helemaal verdwenen. Niets staat de ondergaande zon dan ook in de weg om de wolkenkrabbers om ons heen goud-geel te kleuren. Wat een geweldig gezicht! In de bar van het hotel drinken we nog een drankje maar we gaan nog even naar buiten voor het avondeten. Keuze genoeg maar veel zin om uitgebreid iets bijzonders te zoeken hebben we niet. Tapas eten we deze keer in een volle, luidruchtige Spaanse tent.

Eerder vandaag (het is inmiddels dinsdag geworden) hebben we de Sydney-Tower bezocht, een soort Euromast waar we, als we boven zijn gekomen, een 360-graden uitzicht hebben over de stad. We staan dan achter glas, maar toch lukt het om een paar foto’s te maken van het zeer heldere vergezicht. In Darling Harbour lopen we nog wat rond. Vanavond steken we de beroemde Sydney Harbour Bridge over om aan de overkant een fraaie zonsondergang over de stad mee te maken. Het is nu nog onbewolkt dus dat beloofd wat! Of het ‘unforgettable’ wordt… daar schrijven we later nog wat over!