Een kraakheldere hemel boven een wereldstad als Sydney… dat moèt wel een mooie zonsondergang worden… en dat werd het ook.

Gewapend met fototoestellen, statief en een paar versnaperingen namen we aan het einde van de middag de metro naar Circular Quay. Vanaf daar wandelden we naar de ‘andere’ kant van de Harbour Bridge: de ondergaande zon scheen daar als een gele lamp op de brug en de overkant van de stad. De hoek tussen camera en brug was niet helemaal zoals ik voor ogen had (dat bewaren we voor een volgende keer ) maar mooi gekleurde beelden leverde het toch wel op.

Er is zoveel water in Sydney, dat er naast een trein-, metro-, bus- light- én monorail- ook een uitgekiend veerbootnet is ontstaan. Wij kochten daarom vanmorgen (woensdag inmiddels) een retourtje Manly, de verste bestemming met de ferry in de stad, zodat we de skyline van het centrum en ook een aantal andere zee-inhammen en land-uitstulpsels (hier ook wel ‘the heads’ genoemd) goed vanaf het water konden bekijken. We zaten buiten, achterop het dek en het was daar heerlijk in de zon, met een verkoelend windje in het gezicht. En het uitzicht….? Dat was om over naar huis te schrijven… dus bij deze (en kijk ook eens naar de laatste foto’s!).

Manly is een aardige buitenwijk van Sydney met veel winkels, restaurants en een mooi strand. Dat vonden ook een aantal mede-toeristen (waaronder een aantal onsterflijke Amerikanen en hun onnavolgbare conversaties “do you have a plastic bag? My sandwich is already leaking!” ving Nanda notabene ìn een openbaar toilet op) en daardoor was het er nog best druk. We aten nog een broodje om daarna met de boot terug te keren naar het centrum.

In de avond maakten we nog een kort rondje door de stad om in een Maleisische eetgelegenheid te genieten van authentieke saté en nasi-goreng.

Morgen pakken we de boel definitief in om terug te vliegen naar Nederland. Met gemengde gevoelens weliswaar, maar daarover later nog wat meer!